Neuro-affirmatief opvoeden in een (nog) niet zo inclusieve wereld
Neurodivergentie was ons niet vreemd (gelukkig). Dus we hadden in ons achterhoofd enigszins rekening gehouden met de mogelijkheid dat we deze reis zouden moeten gaan maken. Maar zoals veel ouders konden we op het moment dat we zwanger waren ook nog niet goed overzien wat het in zou houden.
Nu, een paar jaar verder is dat flink veranderd. En doen wij ons best om ook de wereld een beetje met ons mee te laten veranderen.
Wat is neurodivergentie?
Ja, een moeilijk woord. En ik ga mijn best doen om het in zo makkelijk mogelijke woorden uit te leggen. Met het risico dat ik wat nuance verlies. Maar eigenlijk houdt neurodivergentie in dat iemand's hersenen net wat anders werken dan de hersenen van de 'gemiddelde' persoon. En dat kan allerlei vormen hebben. We kennen autisme, dyslexie, ADHD, maar ook dingen als een Taalontwikkelingsstoornis (TOS).
Wat is neuro-affirmatief?
Als je kind neurodivergent is, dan kun je twee dingen doen: je kop in het zand steken of je gaan opstellen als een advocate voor je kind. Want eerlijk is eerlijk: de wereld is nog niet ingericht op neurodivergente mensen en kinderen. Dat betekent dat je als neurodivergent kind nog wordt gezien als de afwijking. Dus school is niet helemaal ingericht op wat jij nodig hebt. De opvang is misschien niet helemaal ingericht op wat jij nodig hebt. Eigenlijk is de maatschappij niet ingericht op wat jij nodig hebt.
Wij proberen als ouders - en ik als moeder - de omgeving van ons kind op zo'n manier in te richten dat hij niet de boodschap krijgt dat hij 'fout' is. Hij is anders, maar dat anders-zijn mag er zijn. En we willen heel graag dat hij ook echt zijn authentieke zelf kunnen zijn. Dat noemen we een neuro-affirmatieve opvoeding: je hoeft niet dat deel van jezelf te verbergen, het mag er gewoon zijn.
